Hawa & Kasse Mady Diabaté - Toumaro

In dit artikel:

Kasse Mady Diabaté, de “gouden stem van Mali” en beroemde Mandinka-griot, overleed onverwacht in 2018 en liet een onafgemaakt album achter. Diabaté bouwde sinds de jaren zeventig aan een lange carrière — van Super Mande (met broer Abdoulaye) en het Latin-georiënteerde Las Maravillas de Mali tot een verblijf in Parijs in de jaren tachtig — waarbij hij zowel experimenteerde (Fodé, 1989) als terugkeerde naar traditionele akoestiek (Kela Tradition, 1990). Zijn bijdrage aan het project Kulanjan en het autobiografische Kassi Kasse (2004) brachten hem bredere erkenning, waaronder een Grammy-nominatie.

Zijn dochter Hawa Kasse Mady Diabaté ontdekte na zijn dood de onafgemaakte opnames en schakelde Ibrahim Kaba en Carolina Vallejo in om het project af te ronden. De release Toumaro (One World Records) kwam later uit, deels uitgesteld door Hawa’s eigen succes met Trio Da Kali. Op het album klinken vader en dochter veelvuldig samen: nummers als “Sozani” en “Niagaleba” voelen als vanzelfsprekende duetten, terwijl andere liedjes — zoals “Simbo” (Kasse Mady solo) en het slotnummer “Toumaro” door Hawa — de leidingwissel laten horen. Met begeleiders als de gitaristen Lassine en Gausou Kouyaté, ngoni-bas van Madou Kouyaté en de Guinese balafonist Lassana Diabaté, slaagt het album erin Diabatés nalatenschap liefdevol te presenteren. Recensent Hendrik Goos roemt vooral de samenzang en constateert dat Hawa moeiteloos naast haar vader staat, waardoor Toumaro een waardig en ontroerend slotakkoord van zijn loopbaan vormt.