Lorde blaast Lowlands 2026 omver met waanzinnige show

In dit artikel:

Lorde sloot op zondag Lowlands 2026 in Biddinghuizen af als headliner van de Alpha en maakte grote indruk met haar eerste Nederlandse festivalshow. De Nieuw-Zeelandse popster combineerde krachtige zang en energieke dans met een zorgvuldig opgebouwde, kunstzinnige productie die aansloot bij haar persoonlijke muziek en haar terugkeer na een moeilijke periode.

De show begon met ‘Royals’ en ‘What Was That’ en hield vanaf het begin een hoog tempo. Het decor bestond uit verplaatsbare multifunctionele blokken die tegelijk dienden als scherm, lichtinstallatie, camera en podium. Lorde werd ermee metershoog de lucht in gehesen, terwijl kleur en beeld de thema’s uit haar nummers ondersteunden. Vooral de songs van haar album ‘Virgin’ kregen een blauwe belichting, passend bij de uitstraling van die plaat.

De productie verwees regelmatig naar Lordes relatie met haar lichaam en haar persoonlijke verleden. Zo verscheen aan het begin een patiëntenmonitor en toonde een van de blokken tijdens ‘Broken Glass’ een to-dolijst met onder meer aandacht voor medeleven en drie maaltijden per dag. Daarmee werd subtiel verwezen naar de eetstoornis die de zangeres heeft overwonnen. Tijdens ‘Shapeshifter’ leek ze in een glazen kooi gevangen te zitten, waarna ze langzaam boven het podium uitsteeg. Ook de band, dansers en choreografie maakten deel uit van het audiovisuele verhaal, zonder dat de show overdreven groot of afstandelijk werd.

Lorde zong onder meer ‘Perfect Places’, ‘Favourite Daughter’, ‘The Louvre’ en ‘Current Affairs’. Ze liet daarbij zien dat ze niet afhankelijk is van achtergrondzang: een meelopende tweede stem ondersteunde haar, maar verving haar krachtige en emotionele livezang niet. In ‘Favourite Daughter’ danste ze strak mee met de dansers, terwijl ze tegelijk ruimte hield voor haar eigen, expressieve manier van bewegen.

Naast het spektakel zocht Lorde zichtbaar contact met het publiek. Voor ‘Oceanic Feeling’ gebruikte ze een waterkraan als verwijzing naar haar thuis en sprak ze met humor over Lowlands-gewoonten. Het ingetogen ‘Liability’ vormde een kwetsbaar moment. Terwijl beelden van haar jongere zelf op haar lichaam werden geprojecteerd, zong ze over haar verleden en haar relatie met haar lichaam. Het publiek zong intens mee.

Na dit rustige middendeel bouwde de show opnieuw op met ‘Hammer’, ‘Supercut’ en ‘Team’, waarbij het hele veld meezong. Rode lasers, die op haar jas weerkaatsten, maakten van ‘Man Of The Year’ een visueel hoogtepunt. Daarna volgden ‘Girl’ en ‘Girl, So Confusing’, haar samenwerking met Charli xcx. De groene belichting en het daaropvolgende ‘Green Light’ zorgden voor een uitbundige climax.

Tijdens ‘David’ ontvouwde zich in het publiek een groot spandoek met de tekst “I don’t belong to anyone (2013)”, een passend beeld bij Lordes boodschap van onafhankelijkheid. Ze sloot af met ‘Ribs’, dat ze haar oudste en dierbaarste nummer noemde, en liep daarna naar de B-stage om het feest tussen de uitzinnige bezoekers mee te vieren.

De zangeres werd zichtbaar geëmotioneerd bedankt door het publiek en nam afscheid van een betoverde Alpha. De recensent noemt de show een indrukwekkend kunststuk en heeft slechts één bezwaar: het optreden eindigde om 22.51 uur, enkele minuten eerder dan gepland. Volgens de beoordeling had de voorstelling gerust nog een uur mogen duren.