Luigi Cinque - Kromosa Maris

In dit artikel:

Multi-instrumentalist, componist, filmmaker en etnomusicoloog Luigi Cinque presenteert Kromosoma Maris, het eerste deel van zijn PostHuman Circus-drieluik. Het album functioneert als een “sonische ansichtkaart”: een collage van wereldklanken en persoonlijke muzikale herinneringen waarin culturen door elkaar heen vloeien. Cinque, bekend van zijn Hypertext O’rchestra en zijn filmwerk (onder meer Transeuropae Hotel, bekroond in Rome), brengt op dit project zowel studiowerk als oude live-opnames samen.

Op het album duiken vele gastmuzikanten op: van bandoneon en accordeon op de straat-tango ‘Luna Reverse Revisited’ (met Walter Rios en Riccardo Tesi) tot live-fragmenten uit 2014 in de slottrack ‘El Quinto’, die teruggrijpt op liederen van internationale brigades uit de Spaanse burgeroorlog. Het titelnummer ‘Kromaris/C’è un solo mare’ toont Cinque’s betrokkenheid bij slachtoffers van oorlog: het opent met materiaal uit zijn ‘Requiem voor Gaza’ (gecomponeerd voor het Museum of Modern Art in Tokio) en sluit af met een zang- en klarinetopname uit de Marokkaanse woestijn (2000).

Tussen de grotere stukken fungeren in Marrakech opgenomen “rituelen” als verbindende passages. ‘Blù Siciliano (processione)’ is een hoogtepunt en hommage aan zijn vader Vincenzo, waarin elementen van New Orleans-jazz samensmelten met moderne percussie en fraaie piano-improvisaties van Laia Genc en Sal Bonafede. Ook ‘Soona (Homburg)’ toont Cinque’s eclectische aanpak: een melodisch raamwerk dat op een Indiase raga gebaseerd is, waarin een eeuwenoud lied uit Guinee-Bissau en Zuid-Senegal herleeft.

Niet alles werkt even overtuigend: op ‘Baires Afrikan Impression’ gaat de zang van Nicole Ewang verloren tussen bandoneon en piano, en in ‘Phryggian Train Berlin’ verdrinkt de saxofoon in de pianomuziek. Daartegenover staat de beklemmende schoonheid van Urna Chahar Tugchi op ‘Saturnia Silent Song Revisited’, die het album vocaal verheldert.

Kromosoma Maris toont Cinque’s grensoverschrijdende ambitie en rijke bronmateriaal, maar die overvloed zorgt soms voor verminderde impact; volgens de criticus had het album krachtiger kunnen zijn met enkele composities minder. Desondanks markeert het een intrigerende start van het drieluik, uitgebracht op zijn eigen label (MRF5/Xango Music).