Onze recensie van 2e halve finale Songfestival 2026: 'Hiermee haal je Bonnie Tyler uit coma'
In dit artikel:
Redacteursrecensie vanuit Wenen van de tweede halve finale van het Eurovisie Songfestival, geschreven door Jasper Van Biesen. De uitzending — de tweede halve finale van het Songfestival — leverde een mengeling van hoogwaardig schouwspel en misplaatste keuzes, waarbij vooral de acts de show droegen.
Presentatie en openingsgrap: de vaste presentatoren Victoria Swarovski en Michael Ostrowski blijven aan het roer. De openingsscène, een ludieke truc rondom een doos met de presentatoren, werd door de auteur als grappig, maar soms ook kinderlijk getypeerd. Kostuumkeuzes en sommige presentatiegrappen (waarbij referenties aan Siegfried & Roy en zelfs The Pointer Sisters ter sprake komen) vielen bij de recensent niet goed: het geheel neigde naar licht verteerbare, soms zelfs foute showtjes.
Podiumwerk en acts: muzikaal en visueel bood de avond veel hoogtepunten. Bulgarije (DARA) viel op door een strakke choreografie en productie; de uitvoering werd als bijna perfect omschreven. Ook Roemenië, Armenië en Denemarken leverden energieke, chaotische acts die de zaal meekregen. Australië (Delta) kreeg positieve aandacht voor een sterke slotminute in haar nummer. Frankrijk (Monroe) leverde één van de absolute hoogtepunten van de avond.
Tegelijkertijd waren er optredens die vocaal of artistiek wankelden. Azerbeidzjan’s JIVA maakte indruk visueel (o.a. opvallende make-up), maar riep zorgen op over vocale kwaliteit. Cyprus’ Antigoni liet volgens de recensent een minder overtuigende zangprestatie horen, hoewel het die avond beter ging dan eerder. Zwitserland en Armenië werden kritisch bekeken vanwege een overdaad aan theatrale elementen — soms te veel van het goede.
Productie en tempo: het Songfestival bevestigde zijn status als show van wereldniveau qua beeldtaal (met name de natuurbeelden werden genoemd), maar de avond kende ook logistieke ergernissen. De bekendmaking van de finalisten duurde naar smaak van de recensent veel te lang — het tellen en presenteren van de stemmen voelde als tijdverlies. Er waren geen grote pauzeacts vanwege een beperkt budget, iets wat volgens de schrijver geen gemis was; de focus mag gerust meer op de kandidaten liggen.
Eindoordeel: de tweede halve finale werd voor de auteur vooral gered door sterke acts en goed voorbereide delegaties. Veel humor en theatrale stijl vielen niet altijd goed, maar de optredens maakten de avond de moeite waard. De tekst is een persoonlijke opinie en nodigt lezers uit zelf feedback te sturen.