Onze recensie van finale Songfestival 2026: 'Zo slecht hebben we het niet als Songfestivalfan'
In dit artikel:
Jasper Van Biesen keek vanuit het mediacenter in Wenen naar de finale van het 70-jarig jubileum van het Songfestival en schrijft een persoonlijke kritiek over show, acts en puntentelling. De avond begon groots: een spectaculair openingsnummer met live huisorkest en de terugkeer van winnaar JJ zorgde voor klassieke Eurovisie‑glamour, al werd de vlaggenparade door de lange opbouw en het in tweeën splitsen van het defilé wat uitgerekt.
De presentatie van de finale viel tegen: de presentatoren konden de grandeur van de start niet vasthouden en misten onderling elk vuur, waardoor hun vrolijke kostuums en onhandige dynamiek meer last dan meerwaarde leken. Technisch en dramaturgisch bood de show wél veel: grote producties, terugkerende iconen en een reeks opvallende, vaak memorabele optredens.
België (ESSYLA) stond er volgens Van Biesen sterker op dan de bookmakers vooraf voorspelden. Hoewel het nummer geen reële kans maakte op de overwinning, behoorde België zeker niet tot de inzendingen die de finale deden wegzakken; landen als Litouwen, Malta en Oekraïne leverden volgens hem vervalmomenten. Terzijde zijn er lofzangen voor enkele acts: Griekenland werd genoemd als een van de leukste optredens in de lange geschiedenis van het festival; Australië (Delta) leverde een vocaal indrukwekkend, klassiek chansonachtig optreden; en de Finnen toonden zo’n artistieke en publiekskracht dat hun zestienpuntsinstelling volgens de schrijver bijna een perfecte winnaar zou zijn geweest.
Terugkerende landen zoals Bulgarije, Moldavië en Roemenië kregen lof voor hun memorabele, energieke shows. Live-uitvoering blijft essentieel en kwetsbaar: de Tsjechische act had technische problemen, terwijl Groot-Brittannië vooral kritiek kreeg omdat er naar verluidt te veel met voorgeprogrammeerde backingtracks werd gewerkt, wat het live‑zangpleidooi ondermijnde en de VOCale kwetsbaarheid van de Britse zanger verborg.
Het jubileumgedeelte — de ‘verjaardagstaart’ met de Eurovision All Stars — was kitscherig maar onweerstaanbaar, volgens Van Biesen: een overdadige tijdscapsule vol nostalgie en theatrale overdrijving die ondanks zijn overdreven glazuur plezier bracht. De puntentelling die volgde leverde de showspanning: professioneel geleid door de presentatoren, maar zenuwslopend voor kijkers en verslaggevers. Italië schonk de volle 12 punten aan België, wat de auteur een klein jubelmoment bezorgde.
Uiteindelijk werd Bulgarije voor het eerst winnaar van het Eurovisiesongfestival: een resultaat zonder discussie, omdat het zowel bij jury als publiek duidelijk de meeste steun kreeg. Van Biesen sluit af met enthousiasme voor de nieuwe winnares DARA en de hoop dat zij met haar universum van 'Bangaranga' een frisse, baanbrekende episode in de Songfestivalgeschiedenis zal beginnen.