Rockfans komen aan hun trekken op laatste avond van oververhit Pinkpop

In dit artikel:

Een zinderende, hete Pinkpop in Landgraaf eindigde zondagavond met energieke shows van Foo Fighters en Yungblud voor volle festivalvelden. De zondag begon om 13.00 uur met Bente, die dankzij haar deelname aan Beste Zangers veel jonge fans naar het hoofdpodium trok. Ze verwees naar een tien jaar oude herinnering toen ze als bezoeker in een Rammstein-moshpit stond en besloot zelf de barrière over te klimmen om een moshpit te starten. Haar repertoire bevatte theatrale momenten — onder meer het nummer Hoogtevrees vanaf een hoogzwevende schommel — en ze sloot af met de Nederlandse versie van Cher’s Believe, Kan Je Me Zien, waarbij de meezingende menigte haar zichtbaar raakte.

De middag bracht een ode aan de Limburgse poptraditie: Jeroen van Koningsbrugge trad op als pastoor Adriaans en presenteerde een uur lang Limburgse klassiekers tijdens de "Hoogmis van het Zuiden", wat een lokale feeststemming opleverde in de brandende zon. Muzikaal werden zonovergoten, toegankelijke poprocksets verzorgd door Good Neighbours en het Australische duo Royel Otis, waarna het steviger werd met Wet Leg.

Yungblud gaf een rauwe, fysiek intense show met ontbloot bovenlijf en veel interactie, trok een van de grootste menigten van het weekend en droeg emotioneel het nummer Changes op aan Ozzy Osbourne, waarbij het publiek 'Ozzy!' scandeerde. Hij eindigde met hits als Loner en Zombie en sprak zijn liefde voor het Nederlandse publiek uit.

Nederlandse inbreng bleef niet ontbreken: DI-RECT speelde voor de vierde keer op Pinkpop en bracht onder meer Soldier On en Young Ones, met een persoonlijke opdracht aan de familie van hun drummer.

Het slot maakte Foo Fighters. Voor het eerst sinds 2018 terug op Pinkpop en eveneens voor de vierde keer op het festival, knalden Dave Grohl en zijn band direct van start met All My Life en Times Like These. Grohl beloofde een avond vol nummers — “We gaan zoveel mogelijk fucking liedjes spelen vanavond” — en waarschuwde halverwege dat de band normaal drie uur speelt, waarmee de sfeer tot ver na het optreden onrustig en euforisch bleef.