Philosophobia - The Constant Void

In dit artikel:

Philosophobia heeft met een licht gewijzigde bezetting nieuw werk afgeleverd: op het tweede album The Constant Void is Sebastian Heuckmann de nieuwe bassist, de band blijft verder een vijfmansformatie rond de Griekse zanger Domenic Papaemmanouil. Heuckmann stond al eerder live op het podium bij de groep, waardoor de wissel weinig hoorbaar is. Het album, uitgegeven op het label Sensory, bestaat uit acht ruim opgezette progmetalcomposities waarin de band uitgebreid de ruimte neemt — inclusief een meer dan twintig minuten durend slotstuk, ‘The Unforgotten Part II’, een vervolg op het eerdere deel van ruim acht minuten. Thematisch draait dat tweeluik om de toorn van oermoeder Gaia over de destructieve koers van de mensheid.

Recensenten leggen vaak parallellen met Dream Theater; in muzikale delen klopt die vergelijking, maar waar Philosophobia uitblinkt is de zang van Domenic, die zowel tedere, ingetogen passages als rauwere uithalen overtuigend brengt. Ook zijn er duidelijk sporen van Pain of Salvation in de theatrale insteek en in sommige progressieve wendingen. Opvallend is het gitaarwerk van hoofdcomponist Andreas Ballnus: krachtige riffs, inventieve loopjes en imposante solo’s — bijvoorbeeld in het instrumentale ‘F 40.8’. Nummering als ‘Will You Remember’ en ‘Underneath Grassroots’ tonen de dynamiek van de plaat en doen soms denken aan Queensryche of oudere progmetal.

The Constant Void bewijst dat er in het genre nog steeds frisse en onderhoudende progmetal gemaakt wordt; een ambitieus, sfeerrijk en technisch sterk album dat tot de betere uitgaven van de laatste jaren gerekend mag worden. Recensent: Jan Didden.