Report: Draaimolen Festival 2026

In dit artikel:

Draaimolen Festival in Tilburg bewijst opnieuw dat een elektronische festivalervaring niet afhankelijk is van grote, bekende namen. Het evenement vindt plaats op een bebost terrein en combineert een brede muzikale programmering met opvallende kunst en telkens veranderende podiumconstructies.

Hoewel de weersverwachting voor vrijdag veel regen voorspelde, bleef het festivalterrein grotendeels droog en brak de zon regelmatig door. De organisatie speelde goed in op het weer met gratis poncho’s. Ook werden biologisch afbreekbare, draagbare asbakjes uitgedeeld om het bos schoon te houden. De toegang verliep overzichtelijk: bezoekers met een dagticket konden via een apart checkpoint snel het terrein op.

Het publiek bleek, net als de line-up, opvallend divers: van jong tot oud en van lokaal tot internationaal. In tegenstelling tot veel andere festivals waren bezoekers nauwelijks met hun telefoon bezig. De vele acts en podia zorgden ervoor dat dansen en de muziek centraal stonden.

De omgeving en het ontwerp van de podia vormen een belangrijk onderdeel van de festivalervaring. De Moon-stage kreeg dit jaar een nieuwe constructie van geperforeerd staal, met een ronddraaiende arm en schijnwerper die de beweging van de maancyclus verbeelden. Ook de Strobe- en Aura-stage hadden een eigen karakter. De Tunnel-stage lag aan het einde van een kronkelend pad, met lichtinstallaties en speakers die het publiek als het ware naar voren trokken.

De Pit maakte volgens de recensent de meeste indruk. Via een trap daalden bezoekers af naar een arena-achtige ruimte met een kleine stage en bar. Door de ligging en de intense sfeer voelde het podium als een muzikale arena waar het publiek maar moeilijk wegkwam.

De programmering van Draaimolen 2026 was zeer gevarieerd, met onder meer drum-and-bass, deephouse, grime, jungle en mediterrane invloeden. Veel namen waren vooraf weinig bekend, maar juist daardoor lag de nadruk op de muziek zelf. Een bijzonder optreden kwam van The Necks, een Australisch trio dat al veertig jaar actief is. Tijdens twee aansluitende sets van samen drie uur improviseerde de groep met elementen uit avant-garde, jazz, ambient en minimalisme.

Ook de combinatie van DJ Rum en Riko Dan viel op: bass en experimentele elektronica kwamen samen met grime en jungle. De absolute publieksfavoriet van de recensent was echter Weird Baile in The Pit. De Braziliaanse groep vermengde funk met zware bass en vernieuwende elektronische geluiden en wist het publiek twee uur lang volledig mee te krijgen. De energieke show mondde uit in een groot dansfeest, waarbij bezoekers zichtbaar opgingen in het moment. Daarmee onderstreepte Draaimolen zijn reputatie als festival waar muzikale ontdekking, kunst en sfeer centraal staan.