Report: Lowlands 2026

In dit artikel:

Jurre Keijzer bezocht Lowlands 2026 in Biddinghuizen voor het eerst en doet vier dagen lang verslag van zijn ervaringen op camping, festivalterrein en bij de optredens. Zijn belangrijkste conclusie: ondanks de enorme omvang voelt het festival verrassend toegankelijk en vertrouwd aan, dankzij de ontspannen sfeer, het brede aanbod en de vele ontmoetingen.

De kennismaking begon op donderdag op Groepscamping 5. Hoewel die camping als de verste van het terrein geldt, viel de wandeling mee. De groepscamping bood bovendien rust en voorkwam de stress van het zoeken naar een plek. Na het opzetten van de tent verkende Keijzer het terrein, waar onder meer de lichtinstallatie in de X-Ray, de Silent Disco en verschillende podia indruk maakten. De pulled paddo’s van De Nieuwe Keuken bleken een onverwachte culinaire ontdekking. De eerste avond hield hij het rustig om energie over te houden voor de rest van het weekend.

Vrijdag viel er geregeld regen, maar volgens Keijzer hield het terrein zich goed en waren er voldoende schuilplekken. Ook de toiletten en douches waren opvallend schoon en snel bereikbaar, mede doordat het festival niet volledig uitverkocht was. De muziek vormde het zwaartepunt van de dag. Jet van der Steen groeide na een rommelige start uit tot een overtuigende act met zowel ballads als dancepop. ADÉLA maakte indruk met sterke choreografie en grote vocale controle, terwijl Rose Gray een energieke mix van dancepop, 90’s house en basrijke elektronica bracht.

Ook Antoon trok een groot publiek. Cobrah leverde volgens Keijzer de meest expliciete en seksuele show van het festival af, met BDSM-pop, zware bassen en een opvallende latexstyling. Daarna zorgde Blood Orange, met Dev Hynes, voor een intiemer moment vol R&B, synthpop en live-instrumentatie. De avond eindigde met de comeback van New Wave in de Alpha. Die show werkte vooral door nostalgie, maar kreeg kritiek vanwege beperkte productie, hard hoorbare autotune en nieuw werk dat minder goed aansloot bij het verlangen van het publiek naar oude hits.

Zaterdag bood beter weer en praktische hulp voor festivalgangers. Toen Keijzers telefoon bijna leeg was, kon hij die bij een Vodafone-stand laten opladen en tijdelijk een analoge camera gebruiken. Ook vond hij bij bol.com zonnebrand en andere festivalbenodigdheden. Muzikaal begon de dag met S10, die een theatrale en emotionele rockshow gaf en persoonlijke nummers over haar overleden broer zong. Froukje verscheen als gast op het podium. Major Lazer bracht vervolgens een chaotische, energieke show met veel remixen. Een onverwachte remix van de Nederlandstalige feesthit ‘Zwoele Zomernachten’ van Rutger van Barneveld werd een van de meest memorabele momenten.

Nia Archives combineerde drum-’n-bass met een liveband en bouwde haar optreden op naar een explosieve finale. Tyler, the Creator domineerde daarna de Alpha met charisma, humor, vuurwerk en een opvallende podiumverschijning. Zijn opmerking over het overwegend witte publiek en zijn verzoek om boegeroep onderstreepten zijn speelse, zelfbewuste stijl. De nacht eindigde in de Bravo en X-Ray, waar de kleinere ruimtes voor een intense sfeer zorgden.

Zondag ontdekte Keijzer Ohlalalaantje, een zone rond sekseducatie en seksualiteit. Bezoekers konden er onder meer met een seksuoloog praten, seksberichten in poëzie laten omzetten en gebruikmaken van hygiënisch onderhouden sekscabines met condooms en glijmiddel. Het optreden van Celeste was een opvallende, maar verdeelde ervaring: ze verruilde haar bekende soul voor chaotische alternatieve rock, waardoor een deel van het publiek voortijdig vertrok. Dijon maakte juist indruk met een intieme, intensieve R&B-show, al stond het geluid volgens Keijzer te hard.

De hyperpopact 2hollis bracht een snoeiharde, visuele show met moshpits, maar verdween deels in de grote Bravo. Ninajirachi was voor Keijzer het muzikale hoogtepunt: haar razendsnelle mix van hyperpop, EDM, garage en dubstep werd versterkt door retrobeelden in Windows 95- en Pokémon-stijl. Lorde sloot de Alpha af met een groots optreden rond haar album ‘Virgin’, aangevuld met oudere hits. Een glazen plateau, lasers en emotionele uitvoeringen van onder meer ‘Liability’ en ‘Ribs’ maakten de show spectaculair.

Na Lorde ging het feest door bij het queerfeest ICONIC. Keijzer kijkt terug op een veelzijdig festival met sterke optredens, verrassende randprogramma’s, inclusiviteit en een vrijgevochten sfeer. Ondanks enkele logistieke en productionele minpunten beoordeelt hij zijn eerste Lowlands-ervaring met vijf sterren en wil hij volgend jaar terugkeren.