Report: Paaspop 2026 - Zondag

In dit artikel:

Paaspop 2026 (zondag) werd beschreven als een intens wisselbad van geluid en sfeer, waarin het ontbreken van een camera de schrijver ruimte gaf om vooral te ervaren in plaats van te documenteren. Het festival speelde zich af op de bekende meerdere podia-structuur, waarbij vooral de tenten Apollo, Phoenix en Roxy het decor vormden voor de dag.

In de Apollo stond het programma stevig: Bente opende met een compacte, betrokken set; Acda en de Munnik veranderden de tent in een collectieve herinnering waar het publiek massaal meezong; Pommelien Thijs liet zien dat haar status van belofte al is uitgegroeid naar overtuigende hoofdrolspeelster. Tom Odell bouwde een set op van breekbaar naar meeslepend, waardoor het publiek intens meeleefde, en Di-Rect sloot officieel af.

De Phoenix bood een contrasterende, meer ingetogen en spannende sfeer. Tom Smith trok het klein en intens, puur op stem en presence. S10 wisselde kwetsbaarheid en rauwe directheid af, en liet daarmee een dynamische indruk achter. Son Mieux bracht beweging en strak opgebouwde nummers die het publiek van passief kijken naar actief meedoen kregen.

In de Roxy was het vooral losheid en betrokkenheid: Jet van der Steen speelde voor een volle tent waarin energie niet massaal meebrullen was, maar zichtbaar en persoonlijk engagement van publiek en artiest.

Centrale ervaring van de dag was het constante schakelen tussen tenten en sferen: altijd iets tegelijk willen zien, het gevoel van missen én verrast worden. De schrijver benadrukt dat juist het niet-fotograferen het festival intenser maakte — minder bezig zijn met kadrering of timing leverde volledige opname van momenten op. Paaspop 2026 illustreerde daarmee de overdaad en de keuzevrijheid van het festivalcircuit en vormde een feestelijke aftrap van het festivalseizoen. De schrijver verwacht bij volgende festivals wel weer met camera te gaan, maar waardeerde deze keer het ongestoorde beleven.