Review: Chappell Roan betovert de Alpha op Lowlands 2025
In dit artikel:
Chappell Roan gaf een sprookjesachtige headlinershow in de Alpha op Lowlands 2025, ondanks dat ze officieel maar één album heeft en pas sinds ongeveer een jaar doorbreekt. Het podiumbeeld was groots: een levensgroot kasteel met gezichten in de maan, veranderende luchtkleuren en aurora-achtige gloed, compleet met vuurwerk en wisselende kostuums. Haar vijfkoppige band speelde op verschillende niveaus van het decor; bij momenten stond de zangeres bovenop de brug van het kasteel of in een toren, alsof het decor van Tomorrowland geleend was.
De set trapte af met energieke nummers als ‘Super Graphic Ultra Modern Girl’ en ‘Femininomenon’, gevolgd door ‘After Midnight’ en het publieksgedeelte waarin ze “Can you believe we’re at Lowlands?” vroeg. Chappell leverde over het algemeen zuivere zang en een zeer visuele show die de Alpha vulde; de tent liep tot aan de vlaggen, terwijl de heuvels leeggaven omdat toeschouwers het beeld wilden zien. Fans zongen vaak intens mee en veel mensen droegen roze items uit haar merch, waarna ze die expliciet liet tonen aan het publiek.
Tijdens de show stelde ze haar band voor en bracht ze zowel recente als oudere nummers: ‘Guilty Pleasure’, ‘Casual’, en haar splinternieuwe single ‘The Subway’ (nog geen drie weken oud), waarbij ze af en toe even haar tekst kwijt was — wat de act juist menselijk maakte. Voor ‘Hot To Go’ leerde ze het publiek een dansje aan; het stuk eindigde spectaculair met vlammen en vuurwerk. Een verrassende, loepzuivere cover van Heart’s ‘Barracuda’ gaf de set een ruiger randje en liet zien dat ze ook rock-klassiekers overtuigend kan brengen.
Hits als ‘Kaleidoscope’, ‘The Giver’ en ‘Red Wine Supernova’ werden afgewisseld met intens persoonlijke en uitbundige momenten. Bij ‘Good Luck Babe’ kreeg de set een hoge piek in tempo en emotie; zelfacceptatie als thema raakte zichtbaar veel bezoekers. Tegen het eind werd het intiemer met ‘Kink is Karma’, afgesloten door een groot spektakel, waarna natuurlijk ‘Pink Pony Club’ kwam — het hoogtepunt: publiek dat uitbarstte en vriendengroepen die elkaar omarmden.
De show eindigde iets eerder dan gepland (23:53 in plaats van middernacht), waardoor mogelijk ‘Coffee’ ontbrak. Al met al was het een memorabele en visueel indrukwekkende headlinerset: Chappell Roan toont zich een natuurtalent op het podium, met sterke podiumaanwezigheid en fanbinding, zelfs als haar repertoire nog beperkt is en ze af en toe haar teksten moet zoeken. Voor Lowlands leverde ze een sprookjesachtig, rozegekleurde start van de zaterdagavond.