The Cure brengt op Pinkpop 2026 een ode aan de eenzaamheid

In dit artikel:

The Cure stond in de avonduren van Pinkpop 2026 op de South Stage in Landgraaf — hun vierde optreden op het festival, ruim veertig jaar na hun eerste komst. Robert Smith en zijn bandgenoten (onder wie drummer Jason Cooper en bassist Simon Gallup) brachten een set van ongeveer twee uur waarin het terugkerende thema van hun oeuvre — eenzaamheid en melancholie — centraal stond, maar uiteindelijk uitmondde in een euforische finale.

De show opende met het instrumentale ‘Alone’, begeleid door sobere visuals die langzaam van een groen landschap naar de zwartheid van de ruimte gingen, waarna de boodschap van afzondering duidelijk werd. De set verzamelde zowel hits als deep cuts: van ‘Pictures Of You’, ‘Burn’ en het meezingmoment van ‘In Between Days’ tot het uitzinnige publiek bij ‘A Forest’. Smith wisselde ingetogen bewegingen en kleine theatrale gebaren af met momenten van samenspel, bijvoorbeeld schouder aan schouder met Gallup tijdens een jam.

Visueel en qua interactie hield de band het minimalistisch: weinig praat tussen nummers en een beperkte lichtshow die vooral in blauwtinten opereerde, met uitzondering van diepgroen bij ‘From the Edge of the Deep Green Sea’ en een bloedrode maan tijdens ‘Endsong’ — een track van hun nieuwe album Songs of a Lost World waarin vergankelijkheid en verlies centraal staan. Die lange, zware stukken zorgden er wel voor dat een deel van het publiek in de eerste zeventig tot negentig minuten afdruppelde.

Toch keerde de sfeer op spectaculaire wijze tijdens een ruim 45 minuten durende encore. Met opener ‘Lullaby’ zetten Smith en co. de toon voor het tweede deel: luchtigere, dansbare nummers zoals ‘Walk’, het meezingwaardige ‘Friday I’m in Love’, ‘Close to Me’ en het festivalanthem ‘Boys Don’t Cry’ brachten het veld in beweging en eindigden de avond op een hoogtepunt.

Kortom: een weinig bombastische maar muzikaal strakke show die de melancholische kern van The Cure bevestigde en tegelijk liet zien hoe hun repertoire vanaf donkere songs moeiteloos kan overgaan in collectieve vreugde.