Zri - Café Danube

In dit artikel:

ZRI (Zum Roten Igel) verwijst naar een legendarische Weense taverne waar in de 19e eeuw musici als Schubert en Brahms naar Hongaarse Romani- en folkmuziek luisterden. Het vijfkoppige ensemble Zri brengt op het album Café Danube een terugkeer naar die herberg en zet de invloed van rondreizende Hongaarse Romani-bands op de Weense muziekcultuur centraal. Het project wordt toegelicht in een bijgaand essay van Jon Banks, die vorig jaar een studie publiceerde over de csárdás‑rage in Wenen (1850–1914), en het boekje helpt de luisteraar historische context bij de opnamen te krijgen.

Op het album klinken zowel bewerkingen van klassieke werken — zoals Brahms’ Rondo alla Zingarese, Schuberts Impromptu en Erlkönig, en zelfs Satie’s Gnossienne no. 1 — als voorbeelden van hoe reizende bands bekende melodieën bewerkten en verspreidden (Mozarts Rondo alla Turca, de Pizzicato Polka). Ook staat de William Tell‑finale centraal via de link met János Horváth, een cymbalvirtuoos die in de jaren 1850/60 populair was en mogelijk muziek speelde die de sultan Abdülaziz had gecomponeerd. Verder horen we traditionele csárdás‑vormen en een bruiloftsmedley (Tolnai Lakodalmas Csárdás).

De bezetting — Max Baillie (viool, mandoline), Matthew Sharp (cello, bariton), Iris Pissaride (santouri), Ben Harlan (klarinet, saxofoon) en Jon Banks (accordeon) — richt zich op een zo authentiek mogelijke weergave van het repertoire van de reizende Hongaarse zigeuners uit de gouden Donau‑periode. Het resultaat zijn geen keurig gepolijste klassiekers, maar interpretaties die laten horen hoe die muziek destijds klonk en functioneerde; het verhaal en de context blijken soms boeiender dan de uitvoering zelf. Label: ARC. Recensent: Hendrik Goos.